३ भदौ, काठमाण्डौ । वर्षामा काठमाण्डौका सडक नाप्नुको मजा वेग्लै छ । थोरै मुड अनि अली वढि उमंग तपाइसंग भयो र मन मिल्ने साथी पाइयो भने त यसको स्वादै वेग्लै । हिजो करिव दशवजेवाट सिम सिम पानीमा शुरु भएको मेरो एक्लो यात्रा करिव १२ वजे टुङगियो । खासम भाइ माधवको अनुरोधमा न्यूरोड पुगेको थिए । अलि मुड वदलियो ह्या भनेर निस्किए घुम्न । उसलाइ वालाजु पुर्याउनु थियो । यसै मेशोमा शुरु भयो यात्रा । वालाजुवाट एक्लै सिम सिम पानीमा रुझ्दै वढे अगाडी । कता जांउ कता भन्दा भन्दै काठमाण्डुको रात्री जीवन चिहाउने रहर पलायो । आफु सुद्ध साकाहारी र मदिरापानवाट टाढै वस्ने प्योर गान्धीवादी भएकाले काठमाण्डौको रात्री जीवन त्यति सार्हो थाहा पनि छैन ।
साथीहरु पनि सांझको महफिलमा मसंग जोगिन खोज्छन । तात्न पाइदैनकी भनेर । ल सही भन्दै म स्प्लेन्डरको करिव ३० कीमीको गतीमा चावहिल, एयरपोर्ट हुदै लागे भक्तपुर तिर । भक्तपुरवाट मात्रै धित नमरेर भैगो भनेर लागे नगरकोट । साथीको होटल छ नगरकोटमा उसैकोमा जानु पर्ला भनेर फोन गरेको त । गजवै भो नी । अनुप यार कतिवेर देखि ट्राइ गरेको थिए, कंहा छौ यार प्लिज तिमी यहा जसरी भएपनि आउनु पर्छ । आज मेरो वर्थ डे यार उसले भन्दै थियो । के खोज्छस काना आंखा भने जस्ते भो ढिला पुगे ११ वजे तिर । अव के गर्नु नगरकोटको चिसोमा साथहिरु तात्दै थिए । त्यसै त नगरकोट अझ सिमसिम पानीले मौषम थप चिसिएको थियो । यसै मेसोमा साथीहरु तात्ने जमर्को गर्दै थिए ।
थोरै तर सार्है नजिकका साथीहरुको मात्र जमघट खुवै मादक थियो । साथीहरु सुरामा म धुंवामा । घांटी नै खराव हुने गरी गयो धुंवा पनि । करिव १२ वजे साथीहरु गली सकेका थिए । म भने वल्ल आनन्दमा, रमाउदै थिए । खैर हिजोको रात हुनु सम्मको रमाइलो थियो । मलाइ त यति रमाइलो थियो भने मेरा मित्रहरुलाइ अझ कति रमाइलो भयो होला, आइ कान्ट इम्याजिन....।
खैर विहानको नगरकोट । आहा खुलेको मौषम धन्न क्यामेरा पकेटमै थियो । अनि शुरु गरे क्लिक क्लिक...., तातो कफि लिएर विहानको हल्का चिसोमा काठमाण्डौ वाह, कम रमाइलो रहेन हिजो । संझना स्वरुप तस्विर भने तपाइहरुकालागि भनेर ल्याएको छु । हेर्नुस्त पहाडमा नागवेली हुदै हुत्तिएको नगरकोटको सडक कुनै सोडषीको पछ्यौरी जस्तो छैन त!